Zasady zwrotu kosztów stawiennictwa świadka, biegłego

Świadkowi, biegłemu który stawił się na wezwanie sądu przysługuje zwrot kosztów podróży, noclegu i utraconych zarobków lub dochodów związanych ze stawiennictwem w sądzie według poniższych zasad:

 

- zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu przysługuje świadkowi i biegłemu w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu.

 

Górną granicę należności, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

 

- zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania w miejscu wykonywania czynności sądowej przysługuje świadkowi i biegłemu  w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów.

 

- zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach sądowych przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku lub dochodu. W przypadku świadka pozostającego w stosunku pracy przeciętny dzienny utracony zarobek oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu należnego pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

Biegłemu przyznaje się wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód uwzględniając jego kwalifikacje i czas zużyty w związku z wezwaniem.

Górną granicę należności, stanowi równowartość 4,6% kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. W przypadku gdy ogłoszenie ustawy budżetowej nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia należności za okres od 1 stycznia do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej stanowi kwota bazowa w wysokości obowiązującej w grudniu roku poprzedniego.

 

Prawo do żądania powyższych należności służy osobie wezwanej w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana.

W wypadku gdy osoba uprawniona do otrzymania należności zostanie wezwana w charakterze świadka, biegłego w kilku sprawach na ten sam dzień, przyznaje się jej powyższe należności tylko raz.

Świadkowi, który zgłosił się bez wezwania sądu, należności przewidziane mogą być przyznane tylko w wypadku, jeżeli został przesłuchany przez sąd.

 

Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do osoby towarzyszącej świadkowi, jeżeli świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu bez opieki tej osoby.

 

Zasad tych nie stosuje się do świadka zatrudnionego w organie władzy publicznej, jeżeli powołany został do zeznawania w związku z tym zatrudnieniem. W tym przypadku świadkowi służy prawo do należności na zasadach określonych w przepisach regulujących wysokość i warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Zwrot wydatków, utraconego zarobku lub dochodu, wynagrodzenia i kosztów podróży przyznaje się na wniosek świadka, biegłego złożony ustnie do protokołu rozprawy lub na piśmie, w terminie 3 dni od dnia zakończenia czynności z udziałem osoby uprawnionej do tych należności. Wniosek złożony po wskazanym terminie jest bezskuteczny.


Wysokość poniesionych kosztów, utratę zarobku lub dochodu oraz ich wysokość  świadek/biegły powinien należycie wykazać przedstawiając odpowiednie dokumenty,

w szczególności bilety (w przypadku, jeżeli przedstawienie takiego dokumentu nie jest możliwe, przyjmuje się, że koszty podróży powrotnej równe są uzasadnionym

i zaakceptowanym kosztom podróży do sądu), rachunki, faktury potwierdzające poniesienie danego wydatku, zaświadczenie o wysokości utraconego zarobku itp.

 

Wraz z wnioskiem o przyznanie należności świadek winien podać numer rachunku bankowego

w przypadku wniosku o zwrot należności na konto bankowe. We wniosku i zaświadczeniach należy wpisać sygnaturę sprawy wskazanej na wezwaniu.

Po rozpoznaniu wniosku Sąd wydaje postanowienie (zaskarżalne  zażaleniem).

 

Roszczenie o zwrot należności, przedawnia się z upływem lat trzech, licząc od dnia powstania tego roszczenia.

Świadek, biegły powinni być pouczeni o prawie i sposobie zgłoszenia wniosku o zwrot należności oraz o skutkach niezachowania wskazanego terminu.

Drukuj informację