Informacje Rzecznika Prasowego

Rzecznik Prasowy – SSO Jarosław Sablik

tel. (033) 49 90 393

 

Do zadań Rzecznika Prasowego należy:

  • informowanie Prezesa Sądu o publikacjach w mediach dotyczących sądów okręgu bielskiego,
  • informowanie mediów o działalności sądów okręgu bielskiego,
  • organizowanie kontaktów przedstawicieli mediów z Prezesem sądu i innymi osobami pełniącymi administracyjne funkcje kierownicze w sądach okręgu bielskiego,
  • pośrednictwo w uzyskiwaniu przez przedstawicieli mediów zgody na dostęp do akt sprawy oraz innych zezwoleń przewidzianych przepisami odpowiednich procedur,
  • bieżąca współpraca z rzecznikami prasowymi innych sądów i prokuratur,
  • obsługa Biuletynu Informacji Publicznej w Sądzie Okręgowym w Bielsku-Białej.

 

===============================================================================

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar wręczy Pani Aleksandrze Dyrdzie – kuratorowi zawodowemu Sądu Rejonowego w Cieszynie Odznakę Honorową „Za zasługi dla ochrony praw człowieka”

W dniu 13 maja 2016 r. o  godzinie 12.00 Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar organizuje w Sądzie Rejonowym w Cieszynie przy ul. Garncarskiej 8 uroczystość wręczenia Odznaki Honorowej „Za zasługi dla ochrony praw człowieka” Pani Aleksandrze Dyrdzie – kuratorowi zawodowemu Sądu Rejonowego w Cieszynie.

Pani Aleksandra Dyrda ukończyła Uniwersytet Wrocławski. Przez 5 lat pełniła funkcję kuratora społecznego w wydziale rodzinnym Sądu Rejonowego Wrocław – Śródmieście. Od 1998 r. pracuje jako kurator zawodowy w Sądzie Rejonowym w Cieszynie w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej dla dorosłych. W 2008 r. została mianowana na stanowisko kuratora specjalisty.
Swoją wiedzę zdobywała na licznych kursach i szkoleniach z zakresu: przemocy w rodzinie, narkomanii, problemów alkoholowych, technik mediacji.
W pracy wielce oddana i zaangażowana, wrażliwa na krzywdę innych, mniej zaradnych życiowo. Zawsze gotowa pomagać tym, którzy tej pomocy potrzebują. Nieustająco staje w obronie praw i wolności obywatelskich osób podlegających oddziaływaniom Kuratorskiej Służby Sądowej.

W styczniu 2014 r., w trakcie wykonywania czynności zawodowych stanęła w obronie bezbronnej kobiety, narażając się na agresję ze strony dozorowanego. Jej profesjonalne działanie zdecydowało o tym, że nie doszło do tragedii.
Do zdarzenia doszło w dniu 27 stycznia 2014 r. w Ustroniu. Rafał M. przez ponad godzinę więził w mieszkaniu kurator sądową Aleksandrę Dyrdę oraz swoją konkubinę. Wymieniony stosował wówczas wobec Pani kurator przemoc, polegającą na jej popychaniu oraz kierował wobec niej groźby pozbawienia życia w celu zmuszenia do zaniechania prawnej czynności służbowej w ramach realizowanego dozoru, przy czym podczas pełnienia przez wskazaną kurator obowiązków służbowych dopuścił się wobec niej czynnej napaści w ten sposób, że trzymając w ręku niebezpieczny przedmiot w postaci kuchennego tłuczka z metalowym ostrzem zamachnął nim w jej kierunku. Ponadto atakował swoją konkubinę zadając jej dwukrotne uderzenie tłuczkiem kuchennym, czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci zasinienia na lewym kolanie, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni

Za te czyny Rafał M. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 6 maja 2014 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczono również wobec oskarżonego Rafała M. środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na okres 5.                                                        

Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego
w Bielsku Białej
SSO Jarosław Sablik

 

 

===============================================================================

 

Sprostowanie Rzecznika Prasowego do publikacji prasowej dotyczących wyroku Sądu Okregoweg w Bielsku-Białej, z dnia 21 kwietnia 2016 w sprawie gwałtu w Pietrzykowicach

 

Sprostowanie Rzecznika Prasowego Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej do artykułów opublikowanych w internetowym wydaniu „Dziennika Zachodniego” z dnia 23 kwietnia 2016 r., pod tytułem „Gwałt zbiorowy w Pietrzykowicach: Min. Ziobro interweniuje w sprawie wyroku za gwałt zbiorowy” - autorstwa Łukasza Klimaniec, oraz w internetowym wydaniu „wPolityce.pl” pod tytułem „Wyrok w zawieszeniu dla syna działacza PSL i jego kolegów za gwałt na nastolatce. Minister Ziobro interweniuje” - autorstwa osoby posługującej się pseudonimem „wSumie.pl.”

Wyjaśniam, że nieprawdziwe i wprowadzające w błąd opinię publiczną są informacje zawarte w podanych publikacjach prasowych sugerujące, że w opisywanym w tych artykułach procesie bielski Sąd Okręgowy orzekał w sprawie „sześciu młodych mężczyzn oskarżonych o gwałt zbiorowy na 17-latce” Cytowane stwierdzenie nie ma żadnego uzasadnienia faktycznego ani w treści zarzutów postawionych oskarżonym w tej sprawie przez Prokuratora Rejonowego w Żywcu, ani w treści opisów czynów, przypisanych im komentowanym w mediach wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 21 kwietnia 2016 r.
Z uwagi na fakt, że postępowanie karne toczyło się w tej sprawie z wyłączeniem jawności, przede wszystkim ze względu na ważny interes pokrzywdzonej, nie jestem obecnie uprawnionym do szczegółowego przedstawienia ustaleń faktycznych poczynionych w tej sprawie przez Sąd Okręgowy, które legły u podstaw wymiaru kary dla poszczególnych oskarżonych.
Zwracam jednak uwagę, że wyrok, to jest jego treść, również w zakresie opisów  zarzucanych i przypisanych oskarżonym czynów, został ogłoszony jawnie. Przedstawione w nim opisy czynów w żaden sposób nie uprawniają autorów wymienionych publikacji do sugerowania opinii publicznej, rzekomego łagodnego potraktowania przez Sąd sprawców zbiorowego gwałtu, w którym miało uczestniczyć „sześciu młodych mężczyzn”
Prokurator Rejonowy w Żywcu oskarżył bowiem A.P. D.A. J.N. R.S. J.K., a Sąd Okręgowy przypisał im popełnienie czynu polegającego na tym, że w nocy z 20 na 21 grudnia 2013 r. w P., woj. śląskiego, działając wspólnie i w porozumieniu, wykorzystując bezradność nieletniej pokrzywdzonej wynikającą z upojenia alkoholem i związaną z tym niemożność stawienia oporu, doprowadzili ją do wielokrotnego obcowania płciowego, czym każdy z nich wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 198 k.k.

Odrębnie Prokurator Rejonowy w Żywcu oskarżył A.P. oraz M.O., a Sąd Okręgowy przypisał im popełnienie czynu polegającego na tym, że w dniu 21 grudnia 2013 r. w P, woj. śląskiego, działając wspólnie i w porozumieniu, używając przemocy polegającej na unieruchomieniu pokrzywdzonej poprzez przytrzymywanie jej za ręce, ramiona i uda na brzegu umywalki, doprowadzili ją do obcowania płciowego ( tylko i wyłącznie) z A P., czym każdy z nich wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 197 § 3 pkt 1 k.k.

Nie ma zatem wątpliwości, iż oba odrębne zdarzenia nie rozegrały się w sekwencji jedno po drugim, tylko oddzielał je dłuższy odstęp czasowy.

Pierwsze z nich kwalifikowane z art. 198 Kodeksu karnego, a zatem wykluczające użycie jakiejkolwiek przemocy i polegające na wykorzystaniu przez 5 oskarżonych bezradności pokrzywdzonej, wynikającej z jej upojenia alkoholem i związaną z tym niemożność wyrażania swobody woli w zakresie obcowania płciowego rozegrało się w nocy z 20/21 grudnia 2013 r.

Zachowanie wymienionych oskarżonych zostało zakwalifikowane w wyroku Sądu, jako przestępstwo z art. 198 k.k., albowiem  przestępstwo to popełnia ten, kto wykorzystując bezradność innej osoby lub wynikający z upośledzenia umysłowego lub choroby psychicznej brak zdolności tej osoby do rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem, doprowadza ją do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności. Jest ono zagrożone karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
W przeciwieństwie do przestępstwa zgwałcenia, w czynie kwalifikowanym z art. 198 k.k. nie występuje żaden atak – żadne oddziaływanie fizyczne, psychiczne, na swobodę procesu decyzyjnego ofiary w sferze przyzwolenia seksualnego. Przestępstwo to polega tylko na wykorzystaniu tego, że ofiara np. na skutek stanu nietrzeźwości nie jest w stanie podjąć w sposób niezakłócony i swobodny decyzji woli obcowania płciowego. O ile zatem w przypadku zgwałcenia sprawca wprost narusza samostanowienie – swobodę decyzji ofiary w zakresie pożycia intymnego, o tyle w przestępstwie z art. 198 k.k. wykorzystuje on istniejący stan braku możliwości ofiary sensownego lub swobodnego samostanowienia - decydowania w sferze obcowania płciowego.
Podkreślić zatem należy, że przestępstwo z art. 198 k.k. może zostać dokonane tylko wtedy, gdy ofiara nie stawia oporu i nie wyraża jawnego sprzeciwu w poddaniu się obcowaniu płciowemu.
Wykorzystanie tylko bezradności innej osoby (art. 198 k.k.) wynikającej np. ze stanu upojenia alkoholowego, w który się świadomie i dobrowolnie wprawiła, jest zagrożone łagodniejszą karą niż czyn zgwałcenia – czyn z art. 197 § 1 do 3 k.k.

Drugie zdarzenie rozegrało się po dłuższym odstępie czasowym od pierwszego, to jest miało miejsce następnego dnia – 21 grudnia 2013 r.. W tym zdarzeniu wedle ustaleń opisu czynu uczestniczyło tylko dwóch oskarżonych, z tym, że  rola M.O. ograniczyła się do wspierania akcji przestępczej A.P. polegającej na używaniu przemocy zmierzającej do unieruchomienia pokrzywdzonej poprzez przytrzymywanie jej za ręce, ramiona i uda na brzegu umywalki, w celu doprowadzenia jej do obcowania połciowego z A.P.
Mimo, że M.O. sam nie obcował połciowo z pokrzywdzoną odpowiada za dokonanie „gwałtu zbiorowego”, gdyż zgodnie z art. 197 § 3 pkt 1 Kodeksu karnego za przestępstwo to odpowiada ten, kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego wspólnie z inną osobą. Dla przyjęcia dokonania tego przestępstwa, wystarczające jest zatem działanie "wspólnie z inną osobą", a więc współsprawstwo dwóch osób, które swoja wolą i świadomością zmierzają do doprowadzenia pokrzywdzonej do obcowania płciowego z jednym z nich.

Przy ocenie wymiaru kary należy z kolei pamiętać, iż zgodnie określonymi w art. 53 i 54 Kodeksu karnego dyrektywami wymiaru kary sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Wymierzając karę sąd bierze także pod uwagę pozytywne wyniki przeprowadzonej mediacji pomiędzy pokrzywdzonym a sprawcą albo ugodę pomiędzy nimi osiągniętą w postępowaniu przed sądem lub prokuratorem.
Wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować.

Informuję również, że wyrok został wydany przez Sąd orzekający w składzie ławniczym, to jest jednego sędziego zawodowego oraz dwóch ławników wybranych przez społeczeństwo do sprawowania wymiaru sprawiedliwości.
Wyrok jest nieprawomocny. Jeżeli zostanie zaskarżony, to o jego trafności zdecyduje Sąd Apelacyjny w Katowicach, który będzie się zapoznawał z motywami pisemnego uzasadnienia tego wyroku i argumentami apelujących stron postępowania.


Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
SSO Jarosław Sablik

 

===============================================================================

 

Pismo Rzecznika Prasowego Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej do Fundacji Pozytywnych Zmian z siedzibą w Bielsku-Białej, w przedmiocie organizowanego przez tę Fundację w dniu 27 kwietnia o godz. 1200 protestu przed siedzibą Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej, pod hasłem „Stop wyrokom w zawieszeniu za przemoc wobec kobiet"

Szanowni Państwo.
W związku z zapowiedzianym na 27 kwietnia o godz. 1200 protestem przed siedzibą Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej, którego przedmiot stanowi zarzut jakoby „Przemoc wobec kobiet, w tym seksualna jest w Polsce bagatelizowana. Sprawy są umarzane, lub są to wyroki w zawieszeniu" informuję, że w latach 2014 - 2015 r. nie zapadł w Sądzie Okręgowym w Bielsku-Białej żaden prawomocny wyrok skazujący sprawcę szeroko rozumianego przestępstwa zgwałcenia z art. 197 § 1 – 3 Kodeksu karnego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Kary, jakie były orzekane przez Sąd Okręgowy za przestępstwo zgwałcenia wynosiły w tym okresie odpowiednio do okoliczności czynów:
- 3 lata pozbawienia wolności;
- 6 lat pozbawienia wolności oraz orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci pobytu po odbyciu kary pozbawienia wolności w zakładzie psychiatrycznym dla sprawców preferencyjnych przestępstw przeciw wolności seksualnej, za doprowadzenie małoletniej pokrzywdzonej do poddania się innej czynności seksualnej poprzez włożenie jej ręki w jej bieliznę i dotykanie jej zewnętrznych narządów płciowych;
- 14 lat pozbawienia wolności za doprowadzenie 3 małoletnich, poniżej lat 15, do poddania się innym czynnościom seksualnym poprzez dotykanie ich po ciele po kroczu i w innych częściach ciała, itp.
- 7 lat pozbawienia wolności dla jednego oskarżonego za obcowanie płciowe, a dla drugiego kara łączna 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za usiłowanie obcowania płciowego.

Pozostaje w przekonaniu, że o powyższym poinformujecie Państwo uczestników protestu. Jednocześnie przesyłam sprostowanie nieprawdziwych informacji pojawiających się w publikacjach prasowych odnoszących się do kwestionowanego wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 21 kwietnia 2016 r.
Zwracam się o poinformowanie uczestników protestu również o treści tego sprostowania.

Z poważaniem                                                                 
Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
SSO Jarosław Sablik

 

Drukuj informację